| Terapia Metodą A. Tomatisa |
|
|
|
| Wpisany przez Renata Górska |
| niedziela, 06 grudnia 2009 18:20 |
|
![]()
Profesor Alfred Tomatis {1920-2001) był francuskim otolaryngologiem. Od lat 40-tych XXw.
prowadził badanianad funkcją narządu słuchu. Szczególnie interesowała go zależność między sposobem
słyszenia a jakością głosu.Na podstawie swych badań sformułował trzy zasady, znane dziś jako trzy prawa Tomatisa,
o następującej treści.
1. W głosie nie pojawiają się te częstotliwości, których nie słyszy ucho.
od funkcjonowania ośrodkowych struktur układu słuchowego oraz przepływu informacji między
różnymi ośrodkami w mózgu. ![]() Tak więc zaburzenia uwagi słuchowej (słuchania) to przede wszystkim zaburzenia analizy i percepcji dźwięku przy zachowanej jego recepcji, czyli odbiorze fizjologicznym, a więc przy zachowanym jego słyszeniu.Uwaga słuchowa - owo „słuchanie” - kształtuje się przez całe życie i może podlegać treningowi. Metoda Tomatisa jest właśnie metodą takiego treningu słuchowego, przy pomocy którego eliminujemy zaburzenia uwagi słuchowej i lateralizacji słuchowej. W metodzie tej osiągamy stymulację pewnych ośrodków mózgu na drodze stymulacji słuchowej, do której wykorzystuje się „elektroniczne ucho” - urządzenie dające możliwość wielorakiego przetwarzania dźwięku, stosownie do potrzeb programu naprawczego zaplanowanego w oparciu o diagnozę. Metoda Tomatisa stosowana jest na świecie od czterdziestu lat. W Polsce wdrażana jest od 1998r. przez dwa współpracujące ośrodki: Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie oraz Zakład Logopedii i Językoznawstwa Stosowanego przy UMCS w Lublinie. Komu może pomóc terapia metodą Tomatisa Metoda Tomatisa stosowana jest w pracy z dziećmi wykazującymi: - zaburzenia mowy, - zaburzenia głosu, - dysleksję, - autyzm, - zespół ADHD, - problemy szkolne. Metodę wykorzystuje się również m.in. w walce ze stresem i w nauce języków obcych. opracowała:Renata Górska
|
| Poprawiony: piątek, 19 marca 2010 11:17 |






Tak więc zaburzenia uwagi słuchowej (słuchania) to przede wszystkim zaburzenia analizy i percepcji dźwięku przy zachowanej jego recepcji, czyli odbiorze fizjologicznym, a więc przy zachowanym jego słyszeniu.